Ψευτικοί Ανθρώποι.

Δεν ξέρω πως αντέχω χώρις να γράφω.
Τώρα πια τα πράγματα έχουν μπέρδευτει περισσότερό,
έχω ερωτευτεί κιολας -νομίζω δηλαδή-.
Μια κρύο και μια ζέστη.
Δεν ξέρω τι γίνεται, Ποια είμαι, Τι μου αρεσεί.
Έχασα το εαυτό μου, χαθήκα σε ένα κόσμο που νόμιζα δίκο μου.
Με σκότωσαν οι ανθρώποι που αγαπούσα και νόμιζα πως μ'αγαπούσαν.
Τελίκα τι είναί αληθίνο;
Τι υπαρχεί πραγματίκα οτάν ανακαλυπτείς ότι ακόμα και ο ίδιος σου ο εαυτος είναι ψεύτικος;
ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ;
Έχω μάθει εδώ και καίρο ότι οι χαμόγελαστοί ανθρωποί,
που βλέπω να περπατούν ανέμελοι στο δρόμο είναι ψεύτικοι,
φόρανε τις μάσκες τους για να αρέσουν στους αλλούς
και κάποτε γινόνται ενα με τη μάσκα,
και δεν υπάρχει πια ο ανθρώπος κι η ψύχη
μόνο η μάσκα που δεν την ενδιαφέρει να είναι αληθίνη
παρα μονο να είναι γνώστη, διάσημη όλοι να τη θέλουν για παρέα.
Όλα αυτα τα ξερώ καίρο μα ακόμα όταν βλέπω αυτούς τους ανθρωπούς με ενόχλει,
πόναω που έχουν γίνει "μάσκες" που ξέχασαν ποιοι ήταν
σκεφτόμαι πως δεν θέλω να γίνω έτσι.
Ομως καταβάθος ξέρω πως τους ζηλεύω και πονάω περισσότερο γι'αυτό..

-δεν εχω χρόνο για αυτό γραφώ οπώς οπώς και δεν προλάβαίνω να γράψω όλα όσα θέλω μα πρεπει καπου να πω εστω κια αυτα.-

1500.

Όντως έχω πόλυ καίρο να μπω και να γράψω εδώ μέσα.
Δεν κατάλαβα πως πέρασε έτσι ο καίρος.
Με όλα τα άλλα να αποσχολούν το μυαλό όμως τι περίμενες;;
Η αληθεία όμως είναι ότι δεν εγράφα επείδη δεν ήθελα ή δεν είχα χρόνο,
αλλά επείδη δεν είχα laptop.
Όχι οτι τώρα πια θα έχω, απλα δανείστηκα το φορτιστή μιας φίλης μου.
Έξω βρέχει, ο καίρος είναι μούντος.
Τελίκα συμβαδίζω με το καίρο αφού το ίδιο μούντη είναι και η διάθεση μου.
Δεν ξερω τι να κανώ πια με την ΠΟΛΥ μπερδεμένη ζωή μου.
Πανώ που φτιάχνει το ένα, χαλάει το αλλό.
Τα έχω ψιλόβρει με την κολλήτη μου, αν και δεν είμαστε και τόσο κολλήτες πλεον..
και εχώ χαλάσει τη παρέα μου με τις υπόλοιπες φίλες μου πανώ στην προσπάθεια να το βρω με την κολλητή μου.
Δεν ξέρω τι να κανώ πια.
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν με καταλαβαίνει ρε γαμώτο.
Το καήμενο το μαξιλάρι μου δεν τα αντέχει τοσά δακρύα πια.
Τι σκατά; Eγώ ήμουν πάνατα η δύνατη, ε
γώ παντά πρόσφερα μια αγγαλία για να κλαψουν οι αλλοί μέσα,
και τώρα; τώρα κανένας δεν προσφερεί σε εμένα αυτή τη πολυπόθητη αγγαλία.
1500 μέρες απόμενουν περίπου για τη ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΡΧΗ,
μακρύα από όλους και από όλα.

I'm gonna clear out my head
I'm gonna get myself straight
I know it's never too late
To make a brand new start
I'm gonna kick down the door
I'm gonna get myself in
I'm gonna fix up the yard
And not fall back again
I'm gonna CLEAN up my earth
And build a heaven ON the ground
Not something distant or unfound
But something real to me
But something real to me
All that I can I can be
All that I am I CAN see
All that is mine is in my hands
So to myself I call
There's somewhere else I should be
There's someone else I CAN see
There's something more I can find
IT'S ONLY UP TO ME
I'm gonna clean up my earth
And build a heaven ON the ground
Not something distant on a cloud
But something real to me
But something real to me
I'm gonna clear out my head
I'm gonna get myself straight
I KNOW it's never too late
To make a brand new start
To make a brand new start
TΟ ΜΑΚΕ Α ΒRAND NEW START.

Unbelievable.

Τι γίνεται πια ρε γαμωτο;;
Νόμιζα πως είχα φίλες που με ήξεραν, που με καταλάβαιναν.
Τελίκα είχα ΠΑΛΙ λάθος.
Πάλι πίστεψα σε λάθος ανθρώπους.
Με απογοήτευσαν. Με πλήγωσαν πόλυ, και συνεχίζω να πίστευω σε αυτούς.
Τι έχω κανεί για να με έχεις τόσο χαμήλα;
Την απάντηση δεν την ξέρω..
Τι δηλάδη επείδη εσύ τσακώθηκες με μια απο τις κολλήτες ΜΑΣ, δεν πρεπει να τις μιλάω ούτε και γω;
Αυτό δεν θα το κάνω πότε, γιατί όσο αγαπώ εσένα, τόσο αγαπώ κι εκείνη.
Δεν είναι αυτό που πραγματίκα με ενόχλησε, όχι δεν είναι.
Είναι ότι με τα υπονοούμενα σου έλεγες ότι πήγαινα και έλεγα αυτά που μου ελέγες.
Πόσο λάθος έκανα και για σένα, πόσο λίγο με ξέρεις ακόμα και εσύ, τελίκα.
UNBELIEVABLE.
Κανένας δεν με ξέρει, κάνενας, και κανένας δεν μπορεί να με καταλάβει.
Εμείνα μόνη μου, εντελώς μόνη μου τα πάντα, ΟΛΑ είναι επιφανείακα ψεύτικα,
ποσό τα βαρέθηκα όλα αυτά.
Πόσο θέλω να φύγω μακρία από το ψέμα, μακρύα από ΟΛΟΥΣ, μακρύα από τα ΠΑΝΤΑ.

Περνω &μονη μου καλα(:

Ναί λοιπόν, περνώ και ΜΟΝΗ ΜΟΥ καλά :D
Ποιες ησαστέ εσείς που θα μου χαλάτε την διαθέση;
Χτες πάντως δεν το καταφέρατε, και ποτέ ξανά δεν θα το καταφέρετε.
Αυτό, σας το υποσχόμαι^^.
Ναι ρε πέρασα ΣΟΥΠΕΡ ΤΕΛΙΑ και είμαι χαρούμενη για αυτοό^.
Μπόρει να σας αγαπώ και σας λατρευώ,
Μπόρει να είσασταν ένα κομμάτι του πιο όμορφού, μαγίκου και υπέροχου καλοκαίριου που είχα πότε,
όμως μέχρι εκέι, γιατί ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ.
Δεν θα αφήσω ΚΑΝΕΝΑ να παίζει μ'αυτήν και να κανεί ότι θέλει.
Πάνε αυτές επόχες.
Τώρα αλλάξα και'γω, σκληρήνα, εγίνα ποιο δυνατή-αλλά όχι αρκλετα δυνατ΄ξ-
αυτό ηθέλαν οι καταστάσεις, έτσι επρέπε να γινεί.
Όμως να ξέρετε δεν σας κράτω καμία κακία ότι κι αν εγίνε-γίνει- μέταξυ μας.
Πάντα θα σας αγαπώ το ίδιο και θα είστε μια γυκία, ευχάριστη ανάμνηση<3.
Σας ευχάριστω για όσα περάσαμε μάζι,
και 'σενα Ε. σ'ευχάριστω που μου σταθήκες στα δύσκολα και που με βοήθησε να αρχίσω να ξαναζώ<3.

Dear Santaa.

Αγαπητε Santa,
Το ξέρω άργησα λίγο να σου γράψω,-βασικά δεν θα σου εγράφα-αλλά τελικα το έχω ανάγκη.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά η μαγεία από μεσα μου χαθήκε, δεν υπάρχει πια..
Ξέρεις θα ηθέλα πολύ να γυρνούσε πισώ ο χρόνος να γινόμουν πάλι παιδί &να παγώνε εκεί.
Να έμενα πάντα αθώα, αγνή, άβγαλτη, ξέγνοιαστη &ανεμέλη.
Να πιστευα οτι τα παντα είναι όμορφα,να μπορούσα να εκάνα ότι ηθέλα χωρίς να με νοιάζει τίποτα.
Να μην ήξερα τι πει μίσος, κακία, φόβος.
Επείδη αυτό όμως είναι αδύνατο, θέλω απλά να μπορώ να ξανανιώσω αυτη τη μαγεία,
&επίτελους να ηρεμήσω λιγακί, να γίνω πιο δυνάτη, να πετύχω τους στοχούς μου
&να βρω το θαρρός να μιλήσω,να πω όλα όσα θέλω να πω για να ησυχάσω.
Να μην νιώθω πια ενόχες χωρίς να πρεπεί.
Να μην γίνομαι "αντικείμενο προς εκμεταλλευσή" άλλο πια.
Μόνο αυτό.

Σ'αγαπώ παππούλη με την μεγάλη κοιλία &την ασπή γεννείαδα<3.

Kι΄από μαγεία τίποτα..

Δεν ξέρω τι γινέται φέτος, πλησιάζουν Χριστούγεννα &δεν έχω νιώσει καθόλου την μαγεία τους. :|
Ούτε τη μαγεία τους, ούτε τη ζεστασία τους.
Που είναι αυτή η μαγίκη αίσθηση που σε τυλιγεί &σε κανεί να ονειρεύεσαι.
Να ονειρεύεσαι πραγμάτα τρέλα, να ονειρεύεσαι τα πιο ομορφά Χριστούγεννα.
Που είναι ολα αυτά φέτος; Που εχούν χαθεί;
Είναι που δεν είμαι καθολού καλα ψυχολογικά;
Είναι που δεν μυρίζει Χριστούγεννα η όλη ατμοσφαίρα;
Είναι που τα πραγματα είναι τόσο χάλια με τις "κολλητές" μου(αν μπορω να τις λέω ετσι :S)
Πφφ. Δεν ξέρω τι είναι, ίσως όλα μαζί.
Μου λείπει αυτή η μαγεία, η ζεστασία, η ανυπομονυσια για τα Χριστουγεννά.


Εύχομαι να έχετε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα,
γιατι τα δικα μου δεν νομιζώ να είναι και πολύ ομορφά,
ομώς θα το προσπαθήσω.<3

Αλήθεια δεν ξέρω τι με ενοχλεί περισσοτέρο τώρα πια..

Που δεν μπορώ να χαρώ παρα μόνο λίγες στίγμες που μοιάζουν με σανιδες σώτηριας για μένα;

Που οι φίλες μου φεύγουν αντι να μείνουν εδώ να με στιρίξουν;

Ναι, δεν τους ρίχνω το φταίξιμο.

Εγώ φταίω, εγώ και η αθλία συμπεριφόρα μου.

χαχαχαχαχαχαχαχα, -πικρό ειρώνικο θλιμμένο γέλιο-

Κάθε μέρα ρίχνω όλο και περισσότερο φταίξιμο στο εαύτο μου, χώρις να φταίω ιδιαίτερα.Κάτι πρεπεί να γίνει.

Δεν πάει αλλό,όμως δεν είμαι εγώ αυτή που θα κάνει αυτό το κατι.
Δεν είναι γιατί δεν θέλω,αλλά γιατί το έχω ξανακάνει αυτό το κάτι.
Τώρα πια θα είναι σαν τις πιέζω, σαν να τις αναγκάζω να είναι φίλες μου, και αυτό δεν το θέλω με τίποτα στον κόσμο.
Γιατί στο κάτω κάτω δίπλα μου θα μείνουν αυτοί που αξίζουν να μείνουν δίπλα μου. Παρόλα αυτά δεν το αντέχω αυτό.
Δεν αντέχω που είμαστε τόσο κόντα και όμως να είμαστε τόσο μα τόσο μακρύα. Μου λείπουν. Μου λείπουν πολύ γαμώτο :/
Μου λειπούν όπως ήταν πάλια, τώρα είναι απλά εδώ μα δεν είναι όπως παλία σε καμία περίπτωση, εντελώς τυπίκα είναι βρίσκονται εδώ τώρα πια.;/ :'(
Θέλω να γίνουν όλα οπώς παλία, οπώς στις αρχές Σεμπτεμβρίου, οπώς αυτό το υπέροχο και μαγίκο καλοκαίρι<3.

Είμαι δείλη οπότε τα πραγμάτα δυστυχώς, θα παραμείνουν ετσί.
Κρίμα και για μένα και για αυτές, που θα πετάξουμε στα σκούπιδια αυτή τη φιλία,
που ήταν τόσο δύνατη, δίχως λόγο και αίτια..
Νιώθω τόσο απελπιστίκα μόνη κάποιες φόρες, και είναι αλλές που λατρεύω την μοναξία μου.

~Yes indeed I'm alone again
and here comes emptiness crashing in
it's either LOVE OR HATE
I CAN'T FIND IN BETWEEN
cause I've been with witches
and I have been with a queen
it wouldn't have worked out any way
so now it's just another lonely day
further along we just may
but for now it's just another lonely day
wish there was something
I could say or do
I can resist anything
but temptation from you
but I'd rather walk alone
than chase you around
I'd rather fall myself
than let you drag me down
it wouldn't have worked out any way
and now it's just another lonely day
further along we just may
but for now it's just another lonely day
yesterday seems like a life ago
cause the one I love
today I hardly know
you I held so close in my heart oh dear
grow further from me
with every falling tear
it wouldn't have worked out any way
so now it's just another lonely day
further along we just may
but for now it's just another lonely day ~
είναι πραγματίκα υπερόχο, κι εκφράζει όσα ακριβώς νιώθω : |<3.